Letsel

De vinger op de zere plek

John raakte in 2008 betrokken bij een omvangrijke letselschadezaak nadat zijn moeder bij een bedrijfsongeval haar vingers verloor. Hij raakte verstrikt in een spel met bizarre spelregels, maar John gaf zich niet zomaar gewonnen. Lees op deze site over zijn ervaringen en doe er je voordeel mee…

 

De periode waarin mijn moeder Coby en ik streden tegen de verzekeraars, was een pittige tijd die jaren heeft geduurd, tot eind 2015. Daarna zijn we allemaal doorgegaan en hebben we ons leven weer opnieuw vorm kunnen geven. Als mensen mij in de afgelopen tijd vroegen hoe het met me ging, dan kon ik altijd volmondig zeggen: “Ja, het gaat goed!” Zo was het ook. Druk, maar goed.

 

Of goed druk, het is maar hoe je het bekijkt.

 

Tot 17 maart 2017. Op die dag veranderde mijn leven weer in één klap. Op de snelweg nabij Barendrecht werd ik van achteren aangereden. Mijn auto was total loss, gelukkig had ikzelf geen zware verwondingen. Wel had ik eigenlijk direct al flinke klachten. Pijn in mijn lijf. Een whiplash, zo blijkt nu.

Een bizarre speling van het lot dat mij dit moet overkomen in deze fase van mijn leven, de fase waarin ik alles wat ik weet over letselschadezaken met iedereen wil gaan delen.

Hoewel ik veel kennis en ervaring heb in letselschadezaken, was ik zelf nog nooit eerder slachtoffer van letselschade. Tot op die ene dag in maart dus.

 

Lees meer: De uitzondering die de regel bevestigt

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Wat grappig. Op donderdag 24 november plaatste ik mijn blog over de Gedragscode Behandeling Letselschade en precies op die dag kwam er een artikel online waarin het succes van de Gedragscode gevierd wordt! Niet iedereen kijkt er dus tegenaan zoals ik…

Lees meer: Tien jaar GBL

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Natuurlijk zie ik regelmatig een nieuwsbericht langskomen dat over letselschade gaat. Zo ken ik een verhaal over een mevrouw met een whiplash van wie er tijdens de rechtszaak foto’s en filmpjes werden getoond waar zij op een paard zat. Deze ‘bewijzen’ moesten aantonen dat er niets aan de hand was met de bewuste vrouw.

Lees meer: Het stopt niet

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Het was eind 2015 en een vriendin zei me: “Ik heb een verhaal voor je, dat wil je niet weten. Het gaat om John, die heeft heel wat meegemaakt. Hij wil er een boek over laten schrijven en hij gaat jou daarover bellen.”

Een boek schrijven, het is nogal wat! Ik vroeg me af wat voor verhaal hij zou hebben.

Lees meer: Dit boek moet er komen

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Het verhaal dat ik te vertellen heb, is niet altijd even fraai. Als slachtoffer in een letselschadezaak krijg je te maken met meerdere professionals die zich ‘schofterig’ opstellen. Fatsoensnormen worden overschreden. Hoewel je hierover kan twisten natuurlijk, maar wanneer je het verhaal over mij en mijn moeder Coby leest, denk ik dat je het wel met me eens bent.

Lees meer: Namen noemen













Tijdens de letselschadezaak van mijn moeder werd bij openingen van gesprekken vaak de vraag gesteld: “En, hoe is het met je?” Een clichévraag, dus je geeft dan natuurlijk het cliché-antwoord.

Lees meer: Overeind blijven















Nog even terugkomend op de yogamevrouw uit mijn vorige blog, die mevrouw die een hoger bedrag eiste dan werd geboden. Er is hier een mechanisme aan het werk dat niet in het voordeel van het slachtoffer is. Er wordt namelijk door de wederpartij betwist of de vraag om schadevergoeding wel terecht is en dat gebeurt wel vaker.

Lees meer: Renteneurose













Onlangs werd ik geattendeerd op een artikel dat in het Algemeen Dagblad stond. De kop luidde: Vrouw eist twee ton voor ontploft theeglas. Als je deze zin leest, denk je waarschijnlijk: nou, nou, die loopt lekker binnen door zo’n ongelukje. Of: die durft!

Totdat je verder leest. De vrouw, een yogalerares, kreeg in 2004 hete thee over zich heen en liep eerste- en tweedegraads brandwonden op aan haar benen.

Lees meer: Hete thee












Het was december en een slepende letselschadezaak lag achter me. In 2008 begon deze, nadat mijn moeder bij een bedrijfsongeval haar vinger kwijtraakte. Daarna is er heel veel gebeurd en vele malen heb ik gedacht: hier zit een boek in. Dat was namelijk wat ik gemist had tijdens het proces: een boek dat mij herkenning zou bieden en mij de spelregels zou vertellen van het spel dat de verzekeraars spelen.

Lees meer: Spelregelboek letselschade