Letsel

De vinger op de zere plek

John raakte in 2008 betrokken bij een omvangrijke letselschadezaak nadat zijn moeder bij een bedrijfsongeval haar vingers verloor. Hij raakte verstrikt in een spel met bizarre spelregels, maar John gaf zich niet zomaar gewonnen. Lees op deze site over zijn ervaringen en doe er je voordeel mee…













Tijdens de letselschadezaak van mijn moeder werd bij openingen van gesprekken vaak de vraag gesteld: “En, hoe is het met je?” Een clichévraag, dus je geeft dan natuurlijk het cliché-antwoord. Maar wat nu als het niet-wenselijke antwoord gegeven zou worden, het antwoord dat wel de waarheid raakt?

“Hoe zou jij het vinden als je op straat wordt aangereden en dat de chauffeur niet doorrijdt, maar achteruit rijdt en nóg een keer over je heen rijdt? En dat de passagiers, zo ongeveer zes in totaal, vervolgens uitstappen, naar je kijken en dan gaan ontkennen dat je schade hebt geleden?”

Dat is het leed wat letselschade heet en wat slachtoffers zullen herkennen.

Het is natuurlijk niet zo dat je echt zes man tegenover je hebt staan, maar dat is wel het gevoel dat je als slachtoffer hebt. Je krijgt een heel peloton aan advocaten en letselschadebehandelaars voor je neus en tegenover allemaal moet jij in je eentje als slachtoffer maar proberen om je recht te krijgen. Terwijl de ‘passagiers’ een heel arsenaal aan methodes hanteren om de schade-uitkering zo laag mogelijk te houden: ontkennen, kleineren, demotiveren, demoraliseren, financieel uitkleden en ga zo maar door. Dat kan jaren duren en kan slopend zijn. De advocaten en letselschadebehandelaars zetten aan het einde van hun werkdag hun laptop uit en doen de deur achter zich dicht. Voor slachtoffers werkt dat niet zo. Blijf dan maar eens overeind totdat je vindt dat het recht heeft gezegevierd. Valt niet mee…